Zoeker en zoekerinstelling

Bij de meeste camera's is er bij de zoeker een instelmogelijkheid die er voor zorgt dat u het beeld in de zoeker goed scherp kunt zien. Het werkt ongeveer als bij een verrekijker, waar aan een van de beide "kijkbuizen" een instelmogelijkheid zit.

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Zoeker instellen

Instellen doet u het best door de camera met behulp van de autofocus (AF) scherp te laten stellen op een voorwerp op ca 10 m afstand, bijvoorbeeld een boomstam. Draai vervolgens aan het instelwiel van de zoeker om het punt te zoeken waarbij de afbeelding in de zoeker het scherpst is. Stel daarna opnieuw scherp met de AF op de boom en stel, indien nodig, het zoekerinstelwiel nog iets bij.

Een andere mogelijkheid om de zoeker goed in te stellen, is zodanig draaien aan het zoeker instelwiel, tot de cijfers en andere aanduidingen in de zoeker bij het half indrukken van de ontspanknop zo scherp mogelijk zijn.

Beide methoden werken even goed.

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Het belang van een goed ingestelde zoeker

De zoeker is uw venster op de wereld. Door de zoeker ziet u wat op de foto komt. Het zoekerbeeld is een soort "schilderij" waarvan u de vormgever bent. Alles wat binnen de rechthoek van de zoeker in beeld komt, zal op de foto staan. Kijk dus niet alleen naar het centrum van het beeld, maar ook naar de hoeken. In de zoeker wordt vaak ook allerlei aanvullende informatie getoond. Bijvoorbeeld sluitertijd, diafragma, of de flitser zal worden gebruikt, op welk punt is scherpgesteld etc. Ook die informatie moet u scherp kunnen zien, om waar nodig veranderingen te kunnen aanbrengen.

Bedenk, dat wanneer u het beeld in de zoeker niet scherp kunt zien, u ook niet goed handmatig kunt scherpstellen. Handmatig scherpstellen zal u van pas komen bij dichtbij opnamen en bij situaties wanneer een deel van het beeld scherp zal moeten zijn dat niet in het midden staat.

Brildragers

Voor brildragers kan het kijken door de zoeker soms problemen opleveren. De ene camera is in dit opzicht beter dan de andere: het is heel goed mogelijk dat u bij bepaalde types alles goed kunt zien en bij andere niet. Let daarop bij de aankoop van een nieuwe camera. Je ziet soms brildragers allerlei capriolen uithalen om toch goed door de zoeker te kunnen zien. De een schuift de bril op zijn hoofd en kijkt dus zonder bril, een ander probeert door het leesgedeelte van de bril te kijken enzovoort. Helaas is daar niet altijd een goede en handige oplossing voor.

Kijk met twee ogen!

De mens heeft twee ogen. Meestal kijkt u met beide tegelijk. Bij gebruik van een camera wordt de aandacht echter vaak alleen gericht op het oog dat door de zoeker kijkt en het andere oog wordt min of meer dichtgeknepen. Probeer dat af te leren. Oefen in het met beide ogen open zodanig te kijken dat u afwisselend uw "zoekeroog" en uw "omgevingsoog" de meeste aandacht geeft. Op die manier ziet u zowel "wat zich in de zoeker afspeelt" en of er mogelijk van links of rechts opeens iets storends in beeld kan gaan komen, zodat u beter even wacht met afdrukken. Ook voor uw eigen veiligheid is het belangrijk om uw omgeving in de gaten te houden.

"Liveview"

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Een aantal camera's heeft de mogelijkheid om via het schermpje aan de achterkant te zien wat er op de foto komt, zoals dat ook bij eenvoudige digitale camera's het geval is. Het nut daarvan is beperkt. Bij veel omgevingslicht zal het schermpje nauwelijks afleesbaar zijn. Bovendien zult u de camera wat verder van u af moeten houden, en dat komt de stabiliteit niet ten goede - de kans op trillingsonscherpte wordt groter.

"Liveview" is een batterij verslindende gimmick. Soms kan het handig zijn: bij dichtbijfotografie vanaf een statief of wanneer u de camera boven uw hoofd houdt om over een rij mensen heen te fotograferen (vooral wanneer het schermpje in allerlei standen verstelbaar is, hetgeen niet altijd het geval is).

"Electronische zoeker"

Een aantal camera's (vooral bij Sony) is tegenwoordig voorzien van een electronische zoeker. In feite kijkt u daarmee niet meer door een soort loupe, maar kijkt u naar een filmpje dat geprojecteerd wordt in de zoeker, gebaseerd op wat de camera door de lens "ziet". Hoewel de techniek nog betrekkelijk nieuw is, heeft dat een aantal voordelen. Zo kan bij fotograferen in het donker het zoekerbeeld worden opgehelderd. Daarnaast kan in de zoeker allerlei nuttige informatie worden getoond, zoals bijvoorbeeld instelgegevens, een waterpas of een histogram. Ook kunt u al reeds voordat u de foto maakt zien of de belichting correct is! Daarnaast kan met een druk op de knop het beeld vergroot worden om te zien of precies is scherpgesteld en kan door een contrasterende kleur in het beeld aangegeven worden welke delen van het beeld scherp zullen zijn en welke niet. De techniek is bij videocamera's al veel langer in gebruik, maar begint nu ook op te komen bij fotocamera's. Het is even wennen, maar eenmaal gewend wil je nooit weer terug.

"Chimpen"

Het na iedere foto uitgebreid op het schermpje achter op de camera te kijken "om te zien of alles er wel op staat" wordt "chimpen" genoemd - u gedraagt zich als een aap (om precies te zijn: als een chimpansee) die een spiegel heeft bemachtigd. Stop daarmee. Ten eerste verslindt het batterijen, ten tweede had u bij het kijken door de zoeker messcherp kunnen zien wat er op de foto kwam. Mocht u toch na iedere opname willen zien of u de juiste compositie hebt weten te treffen, zet dan het schermpje op zwartwit. Daarmee kunt u prima allerlei vormen en lijnen waarnemen - zonder kleuren die u afleiden van de hoofdzaken.

Belangrijke waarschuwing!

Als u het schermpje op zwartwit zet, dient u de foto's altijd op te slaan als RAW-bestand. Bij opslag als JPEG-bestand, gaat de kleur definitief verloren!

Links